Applaus.html



Applaus, applaudisseren is het herhaaldelijk in de handen klappen, meestal door een groot aantal mensen tegelijk, als blijk van waardering.

Men applaudisseert bij het einde van een muziekstuk en bij het einde van een toespraak. Er wordt ook geapplaudisseerd als een spreker of musicus op het toneel komt, als iemand aan het publiek wordt voorgesteld en als iemand een prijs of beloning ontvangt.

Bij een uitvoering door een orkest zijn de musici al aanwezig als het publiek in de zaal komt. Ze zijn bezig met het stemmen van hun instrumenten. Het applaus klinkt pas als de dirigent en de eventuele solist de zaal binnenkomen. Na de uitvoering zal de dirigent er met een gebaar op wijzen dat het applaus niet alleen hem, maar ook het hele orkest geldt.

Iets dergelijks gebeurt ook bij een show door een cabaretier: de artiest wijst het publiek op de muzikanten, die tijdens de show hoorbaar maar nauwelijks zichtbaar waren, en het publiek zal ook voor hen applaudisseren.

Soms wordt er tijdens de muziek al geapplaudisseerd. Vooral bij jazz komt dat voor: als een solist uitgespeeld is, terwijl de andere musici verder spelen, wordt er voor hem geapplaudisseerd. Ook hoort men vaak applaus als een zanger een populair lied inzet. Bij klassieke muziek is dit not done.

Een symfonie, concert of sonate bestaat vaak uit meerdere delen, die met een korte pauze na elkaar worden gespeeld. De etiquette schrijft voor dat men pas na het laatste deel applaudisseert.

Na een muziekuitvoering nemen de musici het applaus in ontvangst en verlaten ze het toneel. Het enthousiaste publiek klapt echter vaak door, waarmee ze de artiesten vragen terug te komen en nog een toegift te spelen. Bij niet-klassieke concerten gaat het publiek dan vaak op een gegeven ogenblik synchroon klappen om het appèl aan de musici te intensiveren. Dit synchroon klappen versnelt soms tot het weer overgaat in gewoon asynchroon klappen.

Langzaam synchroon klappen tijdens een uitvoering is een zeer sterk teken van afkeur.

Doven applaudisseren door met beide handen te zwaaien.

Aan het eind van muziekuitvoeringen die een onderdeel zijn van een kerkdienst wordt niet geapplaudisseerd. Bij sommige kerstavonddiensten waar ook veel niet-kerkelijke mensen op af komen is niet iedereen op de hoogte van deze regel, en daarom wordt dit in sommige kerstavonddiensten expliciet door de voorganger medegedeeld; ook komt het voor dat tegen het einde van de dienst éénmaal gelegenheid tot applaudisseren wordt gegeven. Buiten kerkdiensten om houden velen zich ook bij de Matthäuspassion van Bach aan de regel om niet te applaudisseren.