Elba.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
|
|
|
 |
|
|
|
|
| Land | Italië |
| Eilandengroep | Toscaanse Archipel |
| Locatie | Middellandse Zee |
| Coördinaten | 42° 46′ 30″ nb 10° 16′ 47″ ol |
|
|
|
| Oppervlakte | 224 km² |
| Inwoners | 30.000 |
| Hoofdplaats | Portoferraio |
| Omtrek | 147 km |
Elba (Italiaans: Isola d'Elba) is een eiland nabij Grosseto, Italië. Het is het grootste eiland van de Toscaanse Archipel en na Sardinië en Sicilië het derde eiland van Italië. De hoofdstad is Portoferraio (wat letterlijk ijzerhaven betekent) waar bijna de helft (12.020 inwoners) van de bevolking woont. Hier werd tot voor kort het ruwe ijzer overgeslagen dat aan de oostzijde van het eiland werd gedolven.
Het eiland is bereikbaar vanuit Piombino, van waaruit meerdere malen per dag veerboten varen naar Portoferraio en Rio Marina. Twee massieve vestingen domineren het havenbeeld. Via de Porte a Terra is het oude stadsdeel bereikbaar, b.v de Piazza della Republica, omzoomd door bomen. Via een steil straatje omhoog komt men bij de kerk Santissima Misericorde, vol met marmer. Hier bevind zich de gedenkplaat van Napoleon met een kopie van de sarcofaag die in de Dôme des Invalides te Parijs staat. Want hier op Elba werd Napoleon, na zijn afzetting als keizer, met volledige soevereiniteitsrechten neergezet. Daartoe liet hij tussen de twee eerder genoemde vestingen zijn residentie bouwen. Het Palazzo Mulini, echter voor korte duur. Hij verbleef slechts van 4 mei 1814 tot 26 februari 1815. Toen verliet hij het eiland om nog een keer zijn kans te wagen in Frankrijk, maar zonder succes. Na de nederlaag bij Waterloo keerde hij niet meer terug op Elba, maar werd naar St. Helena verbannen. In San Martino staat de zomerresidentie van Napoleon, een fraaie villa met uitzicht op de stad.
Inhoud |
bewerk Geschiedenis
Het eiland is al sinds de 5e eeuw voor Christus bewoond, door de Etrusken. Die kwamen af op het vele ijzer dat er te vinden was het op het eiland. De Etrusken hebben een weg over het hele eiland gemaakt, die nu geasfalteerd is en een indrukwekkende rit is door de natuurschoon van het eiland. Later kwamen de Romeinen die ook ijzer van het eiland haalden. Na de val van het Romeinse Rijk kreeg het eiland het flink te verduren tijdens de vele aanvallen van piraten en de Saracenen. In het begin van de 11e eeuw veroverde de Republiek Pisa het eiland, waartoe het tot 1398 behoorde. In dat jaar werd het eiland namelijk verkocht aan de familie Visconti, de heersers van Milaan. Al snel werd het eiland zich eigen gemaakt door de familie Appiani, de bestuurders van Piombino. Die hadden het eiland twee eeuwen in hun bezit, voordat ze in 1546 een deel afstonden aan de Medici, de heersers van het toen zeer machtige Florence. 31 Jaar later kregen de Appiani echter weer de macht over het volledige eiland. In 1603 werd het eiland Spaans eigendom. 199 Jaar later, in 1802, werd het eiland Frans. In 1815 werd het eiland overgedragen aan het Groothertogdom Toscane. In 1860 ging het op in het nieuwe Koninkrijk Italië. Tijdens de tweede wereldoorlog werd het bezet door de Duitsers, maar in 1944 bevrijd door de Fransen.
bewerk Napoleon
De voormalig Franse keizer Napoleon Bonaparte verbleef van 1814 tot 1815 in ballingschap op dit eiland, nadat hij voor de eerste keer uit de macht gezet was. Hij werd tot keizer van het eiland benoemd en mocht een 'leger' van 600 man onder zijn bewind hebben. Hij reorganiseerde het eiland, waardoor de economie sterk verbeterde. Zijn appartement binnen het militaire fort en zijn buitenhuis zijn heringericht en te bezichtigen voor het publiek. 'Keizer' Napoleon heeft zijn - luxueuze - verblijf op het eiland als vernederend ervaren; uiteindelijk ontsnapte hij van het eiland en trok met getrouwen in honderd dagen terug naar Frankrijk. Op dit moment zijn er op het eiland drie 'musea' met als onderwerp Napoleon. In één ervan ligt onder andere een gezichtsmasker van Napoleon. De andere twee musea zijn de twee huizen waarin Napoleon verbleef tijdens zijn periode op Elba.
bewerk Geografie
Het eiland meet 224 km² en telt circa 30.000 inwoners. De kustlijn meet 147 kilometer en de hoogste berg is de Monte Capanne (1019 m).
Bestuurlijk behoort het tot de provincie Livorno en de regio Toscane. Het eiland is verder onderverdeeld in acht gemeenten: Portoferraio, Campo nell'Elba, Capoliveri, Marciana, Marciana Marina, Porto Azzurro, Rio Marina en Rio nell'Elba.
Rondom het eiland liggen meerdere kleine rotseilanden die net als Elba tot de Toscaanse Archipel gerekend worden, zoals Corbella, Gemini, Liscoli, Remaiolo, Ortano, Scoglietto di Portoferraio, Topi en Triglia.
Er is ook een aantal baaien te vinden: onder andere Marina di Campo en Lacona.
bewerk Het huidige Elba
Tegenwoordig leeft Elba vooral van de wijnbouw en het toerisme, voornamelijk uit Duitsland, al groeit de stroom van Nederlandse toeristen de laatste jaren sterk. Toerisme komt vooral af op de rust, natuur en de jachthavens. Ook om te duiken is Elba sterk aan te raden. Het eiland is bovendien vindplaats van veel edelstenen en mineralen, in het bijzonder toermalijn en pyriet.
Elba speelt een rol in De Graaf van Monte Cristo van Alexandre Dumas père.
