| (216) Kleopatra |

Radarowe zdjęcie 216 Kleopatra |
| Odkrywca |
Johann Palisa |
| Data odkrycia |
10 kwietnia 1880 |
| Nr kolejny planetoidy |
216 |
| Charakterystyka orbity (J2000) |
Występowanie
planetoidy |
Pas główny |
Średnia odległość
od Słońca |
2,793 j.a. |
| Mimośród |
0,252 |
| Peryhelium |
2,089 j.a. |
| Aphelium |
3,496 j.a. |
Okres obiegu
wokół Słońca |
4,67 lat . dni godzin |
Średnia prędkość
orbitalna |
17,82 km/s |
Nachylenie orbity
względem ekliptyki |
13,136° |
| Charakterystyka fizyczna |
| Średnica |
217×94×81 km |
| Masa |
ok. 3 × 1018 kg |
| Średnia gęstość |
ok. 3,5 g/cm3 |
Okres obrotu
wokół własnej osi |
5,385 h |
| Albedo |
0,116 |
| Jasność absolutna |
7,3 m |
| Typ spektralny |
Typ M |
| Satelity naturalne |
S/2008 (216) 1
S/2008 (216) 2 |
216 Kleopatra – planetoida z pasa głównego.
Została odkryta 19 kwietnia 1880 roku w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę. Nazwa planetoidy pochodzi od Kleopatry, ostatniego faraona Egiptu.
Była to pierwsza planetoida przebadana wiązką radiową, wysłaną z potężnego radioteleskopu w Arecibo (Portoryko). Okazało się, że ma ona bardzo ciekawy kształt – przypomina kość lub hantle do ćwiczeń siłowych. Asteroida ta należy do grupy planetoid żelaznych – stosunkowo rzadko występujących. Być może jej kształt sugeruje wielokrotne zderzenia z przeszłości, albo wcześniejszą podwójność?
edytuj Naturalne satelity
24 września 2008 roku zidentyfikoano w pobliżu tej planetoidy jej dwa księżyce. Ich prowizoryczne oznaczenia to S/2008 (216) 1 oraz S/2008 (216) 2.
edytuj Linki zewnętrzne
|