Antinous z Bitynii.html

Antinous, głowa posągu odnaleziona w XVIII w. w Ecouen

Antinous (gr. Ἀντίνοος, Antinoos; ur. 27 listopada pomiędzy 110 a 115 w Klaudiopolis, zm. ok. 30 października 130 na Nilu koło Besy, późniejsze Antinoopolis, ob. Szeik Ibada) - grecki młodzieniec z Bitynii, który gdy skończył 12 lat został przygarnięty przez dwór Hadriana.

Kilka lat później chłopak stał się kochankiem cesarza Hadriana, co aprobowała także cesarzowa Vibia Sabina. Antinous utonął w Nilu w roku 130 (w wieku 21 lat). W 137 Hadrian założył w tym miejscu miasto – Antinoopolis, zaś Antinousa ogłosił herosem, wznosił ogromne świątynie i urządzał igrzyska na jego cześć. Najważniejsza świątynia stała w Mantinei w Arkadii. Kazał wykonywać ogromne ilości rzeźb i portretów. Kult Antinousa przetrwał do czasu upadku Rzymu.

Wizerunki Antinousa przedstawiano w rzeźbie, na monetach oraz gemmach jako ideał młodzieńczej piękności.

edytuj Linki zewnętrzne

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Antinous