Bonnie i Clyde (tyt. oryginalny Bonnie and Clyde) – amerykański film z 1967 w reżyserii Arthura Penna z Warrenem Beatty'm i Faye Dunaway w rolach tytułowych.
Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.
Fabuła filmu została oparta na prawdziwych wydarzeniach. Bonnie Parker (Dunaway) jest kelnerką w małym miasteczku. Poznaje Clyde'a Barrowa (Beatty), drobnego przestępcę, tuż po jego wyjściu z więzienia. Wspólnie ruszają w podróż przez pogrążone w kryzysie Południe Stanów Zjednoczonych. Napadają na sklepy, rabują banki. Wkrótce dołącza do nich C.W. Moss (Pollard), a następnie brat Clyde'a Buck (Hackman) z żoną Blanche (Parsons). Gang staje się sławny, pobudza masową wyobraźnię, coraz mocniej ściga go policja.
Film został utrzymany w konwencji romantycznej opowieści o miłości dwojga ludzi wykluczonych. Obraz oskarżano o apoteozę przestępstwa, ale także o nadmierną brutalność – zwłaszcza w końcowych scenach, w których policja rozprawia się z gangiem.
|