|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Liczebnik jest częścią mowy określającą liczbę, ilość, liczebność, wielokrotność lub kolejność. Niektóre liczebniki (np. główne) odmieniają się (przez przypadki, rodzaje i liczby), jednak zjawisko to uzależnione jest od typu liczebnika. Łączy się z rzeczownikiem, określając go. Podlega deklinacji. W języku polskim istnieją następujące rodzaje liczebników:
Liczebniki zbiorowe łączą się z rzeczownikami:
Stosujemy je także w tradycyjnych połączeniach wyrazowych(np. dwoje oczu, dwoje uszu). Liczebniki – jedni, dwaj, dwóch, obaj, obydwaj, obydwóch (obydwu), trzej, trzech, czterej, czterech – łączą się z rzeczownikami męskoosobowymi: dwaj panowie poszli, dwóch panów poszło; pozostałe liczebniki łączą się z rzeczownikami niemęskoosobowymi: jedne książki, dwa konie, dwie linie itp. edytuj W językach świataLiczebniki występują w większości języków świata. Za wyjątek uchodzi język pirahã z dżungli amazońskiej. W języku tym występują tylko wyrazy hoi - mało i baagiso - dużo. Nie występuje też liczba mnoga rzeczowników i zaimków. [1] W językach indoeuropejskich, semickich, ałtajskich i chińsko-tybetańskich system liczebnika jest oparty na układzie dziesiętnym. Rozpowszechnienie tej bazy wynika z faktu, że ludzie mają dziesięć palców u rąk. Wiele plemion w Afryce i Oceanii używa systemu opartego na liczebnikach o bazie 5. W niektórych językach Nowej Gwinei system jest oparty o bazę 4 lub 8. [2] Prekolumbijska cywilizacja Majów używała systemu dwudziestkowego, a Sumerowie - sześćdziesiątkowego. edytuj Przypisy
edytuj Linki zewnętrzne |
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |