Olga Tokarczuk.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Olga Tokarczuk | |
 Olga Tokarczuk, Kraków, 2005 r. |
|
| Data i miejsce urodzenia | 29 stycznia 1962 Sulechów |
| Narodowość | Polka |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Dom dzienny, dom nocny, Gra na wielu bębenkach, Prawiek i inne czasy, Bieguni |
Olga Tokarczuk (ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie) – pisarka, eseistka, autorka scenariuszy, poetka. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszka w Krajanowie, koło Nowej Rudy, w Sudetach. Pracowała jako psychoterapeutka w Wałbrzychu. Uhonorowana wieloma nagrodami, m.in. nagrodą Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997), paszportem Polityki oraz kilkoma nominacjami do literackiej Nagrody Nike, czterokrotna laureatka Czytelników Nike. W 2008 nagrodzona po raz pierwszy tą nagrodą przez jury[1]. Pisarka jest ceniona zarówno przez czytelników, jak i krytyków. Od roku 2004 organizuje we Wrocławiu i Jeleniej Górze Festiwal Opowiadań, na którym autorzy krótkich form literackich z różnych krajów świata prezentują swoje dokonania. Od 2008 prowadzi zajęcia z twórczego pisarstwa na Uniwersytecie Opolskim[2].
Zadebiutowała w roku 1979 na łamach pisma „Na przełaj”, gdzie pod pseudonimem Natasza Borowin publikowała pierwsze opowiadania.
Jako powieściopisarka debiutowała w 1993 roku. Opublikowała wówczas Podróż ludzi Księgi. Książka uzyskała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.
W 1995 roku ukazała się druga powieść autorki, E. E. Książka opowiada o dojrzewaniu dziewczynki, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne i równie nagle je traci.
Największym dotychczasowym sukcesem Tokarczuk, okazała się wydana w 1996 roku, powieść Prawiek i inne czasy. Książka została nominowana do literackiej nagrody Nike w roku 1997, uzyskując nagrodę czytelników.
Rok 1998 przyniósł zbiór opowiadań zebranych w tomie Szafa, a także kolejną powieść zatytułowaną Dom dzienny, dom nocny. To drugi utwór Tokarczuk, który został nominowany do prestiżowej Nike.
Do literackiej nagrody Nike nominowany został również zbiór dziewiętnastu opowiadań - Gra na wielu bębenkach, wydany w roku 2001.
W roku 2004 ukazały się Ostatnie historie. Książka ta dotyka problemów dla człowieka najbardziej uniwersalnych, a składa się z trzech oddzielnych opowieści, ukazanych w niezależnym od siebie czasie i przestrzeni.
W pierwszej połowie października 2007 roku, ukazała się najnowsza powieść Tokarczuk - Bieguni. Jest to powieść, w której opowiada o sobie i o swoim widzeniu świata.
Tokarczuk pracowała nad "Biegunami" przez trzy lata. Wspomina, że większość notatek robiła w czasie podróży. "Ale nie jest to książka o podróży. Nie ma w niej opisów zabytków i miejsc. Nie jest to dziennik podróży ani reportaż. Chciałam raczej przyjrzeć się temu, co to znaczy podróżować, poruszać się, przemieszczać. Jaki to ma sens? Co nam to daje? Co to znaczy" - pisze we wstępie autorka.
Jak mówi sama Tokarczuk: "Pisanie powieści jest dla mnie przeniesionym w dojrzałość opowiadaniem sobie samemu bajek. Tak jak to robią dzieci, zanim zasną. Posługują się przy tym językiem z pogranicza snu i jawy, opisują i zmyślają."
Inspiruje się m. in. Karolem Gustawem Jungiem. Olga Tokarczuk jest członkinią partii Zieloni 2004.
05.10.2008 otrzymała Literacką Nagrodę NIKE za powieść "Bieguni"[1]. Zwyciężyła także w głosowaniu czytelników.
edytuj Dzieła
- Miasto w lustrach (1989 – zbiór wierszy)
- Podróż ludzi Księgi (1993)
- E.E. (1995)
- Prawiek i inne czasy (1996)
- Szafa (1997)
- Dom dzienny, dom nocny (1998)
- Opowieści wigilijne (razem z Jerzym Pilchem i Andrzejem Stasiukiem) (2000)
- Lalka i perła (2000)
- Gra na wielu bębenkach (2001)
- Ostatnie historie (2004)
- Anna In w grobowcach świata (2006)
- Bieguni (2007)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Za artykułem w "Gazecie Wyborczej" online - wyborcza.pl
- ↑ Beata Łabutin: Olga Tokarczuk wykładowcą UO (pl). Gazeta Wyborcza, 7 lutego 2008. [dostęp 15 czerwca 2008].
