|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Pia Zadora, właściwie Pia Alfreda Schipani (ur. 4 maja 1954 roku w Hoboken, w stanie New Jersey) – amerykańska aktorka filmowa i piosenkarka.
edytuj ŻyciorysOd strony matki Saturniny Zadorowski ma pochodzenie polskie a ze strony ojca Alphonse Schipani włoskie. Już jako mała dziewczynka wystąpiła na scenie Broadwayu u boku Tallulah Bankhead w spektaklu Midgie Purvis. Ukończyła szkołę podstawową w Forest Hills, w stanie Nowego Jorku, przy Our Lady Queen of Martyrs i szkołę średnią High School of the Professional Arts w Nowego Jorku. Po raz pierwszy na kinowym ekranie pojawiła się w wieku dziesięciu lat w filmie dla dzieci Święty Mikołaj wyrusza na podbój Marsa (Santa Claus Conquers the Martians, 1964) jako Girmar, dziewczynka z Marsa. Dla kina odkrył ją Matt Cimber, powierzając rolę piosenkarki z Las Vegas i przyjaciółki gangstera w komedii sensacyjnej Gorączka stanu Nevada (Fake-Out, 1982) z udziałem Telly Savalasa. Jednak następna jej rola Kady Tyler w dramacie Motylek (Butterfly, 1982) pomimo, że została uhonorowana nagrodą Złotego Globu, zebrała fatalne recenzje i przyniosła jej antynagrodę Złotej Maliny w dwóch kategoriach – Najgorsza Aktorka i Najgorsza Nowa Gwiazda. Stąd właśnie powstały pogłoski, że ową nagrodę i ShoWest Award kupił jej mąż, izraelski multimilioner Meshulam Riklis, właściciel McCrory's, który sfinansował film i rzekomo przekupił krytyków. 12 grudnia 1982 roku w Hotelu Bonaventure w Hollywood przyznano jej nagrodę Kwaśnego Jabłka. Za postać młodej hollywoodzkiej scenarzystki Jerilee Randall w dramacie Kobieta samotna (The Lonely Lady, 1983) otrzymała kolejną antynagrodę Złotej Maliny jako Najgorsza Aktorka. W 1985 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes wywołała skandal, pozując w stringach do zdjęć, które pojawiły się w rozmaitych publikacjach. W niemieckiej komedii muzycznej Der Formel Eins Film (1985) zaśpiwała swój przebój "Little Bit of Heaven". Zagrała potem małą, lecz znaczącą rolę dziewczyny beatnika w komedii muzycznej Lakier do włosów (Hairspray, 1988) u boku Deborah Harry. W 1990 roku zdobyła jeszcze jedną antynagrodę Złotej Maliny jako Najgorsza Nowa Gwiazda Dekady. Ogromną popularność przyniosły jej płyty: Pia (1982) i Let's Dance Tonight (1984), a jako piosenkarka została nominowana w 1984 roku do nagrody Grammy. Jej nowa wersja piosenki Shirley Ellis pt. "The Clapping Song" dotarła na pozycję 40 listy przebojów U.S. Top w 1983, a przebój "When the Rain Begins to Fall" w 1984 w duecie z Jermaine Jackson w Niemczech przez cztery tygodnie był numerem jeden. W nagraniu światowych standardów pt. Pia & Phil (1987) wspomogła artystkę Filharmonia Londyńska. Wystąpiła w komedii Naga broń 33 ⅓: Ostateczna zniewaga (Naked Gun 33 1/3: The Final Insult, 1994), gdzie w finałowej scenie podczas gali wręczenia nagród filmowych zaśpiewała piosenkę "This Could Be the Start of Something". edytuj Życie prywatneJej pierwszy związek małżeński z Meshulamem Riklisem (ur. 1923) trwał od 18 września 1977 do 1993). Mają córkę Kady (ur. 1 stycznia 1985) i syna Christopher Barzie (ur. 1987). Od 27 sierpnia 1995 do 30 listopada 2001 roku jej drugim mężem był scenarzysta, reżyser i aktor Jonathan Kaufer (ur. 1956), z którym ma syna Jordana Maxwell (ur. 13 kwietnia 1997). edytuj Filmografia
edytuj Dyskografia
edytuj Linki zewnętrzne
|
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |