Pitcairn.html



Pitcairn, Henderson, Ducie, and Oeno Islands Pitkern Ailen Wyspy Pitcairn
Flaga Pitcairn Herb Pitcairn
Hymn: Come ye Blessed (Pójdźcie, błogosławieni)
Język urzędowy	angielski, pitkern
Stolica	Adamstown
Ustrój polityczny	terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii
Głowa państwa	królowa Elżbieta II
Gubernator	Gubernator George Fergusson
Szef rządu	Burmistrz Mike Warren
Powierzchnia  • całkowita  • wody śródlądowe	191. na świecie 62,45 km² 19,2 km² (30,47%)
Liczba ludności (2008)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	238. na świecie 49[1] 1,1 osób/km²
Jednostka monetarna	dolar nowozelandzki (NZD)
Rok utworzenia	wydzielenie z Brytyjskiego Terytorium Zachodniego Pacyfiku 1952
Strefa czasowa	UTC -8,5
Kod ISO 3166	PN/PCN/612
Domena internetowa	.pn
Kod telefoniczny	+64
1  Dane szacunkowe podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA)

Pitcairn (Wyspy Pitcairn; ang. Pitcairn Islands; Pitcairn, Henderson, Ducie, and Oeno Islands; pitkern Pitkern Ailen) – grupa 4 wysp leżących na Oceanie Spokojnym w Polinezji między Australią a Ameryką Południową (położenie geograficzne: 25°04' S, 130°05' W). Do Pitcairn Islands Group należą wyspy Pitcairn (4,53 km²), Henderson, Ducie, Oeno (te trzy ostatnie są niezamieszkane) o łącznej powierzchni 47 km².

Liczba ludności w 1994 roku wynosiła 70 osób, a w 13 lat później już tylko 49 osób (2007). Jedyna miejscowość na wyspie to Adamstown.

edytuj Historia

Główna wyspa została odkryta w 1767 roku przez angielskiego żeglarza Pitcairn'a i nazwana od jego imienia. W roku 1790 do niezamieszkanej jeszcze wyspy dotarła część zbuntowanej załogi angielskiego okrętu Bounty wraz z przywiezionymi z Tahiti kobietami i mężczyznami. Wkrótce po wylądowaniu marynarze spalili swój statek. Jego wrak został odkryty w 1957 w zatoce Bounty Bay. W 1793 doszło do wojny między Tahitańczykami a członkami załogi "Bounty" w wyniku której zginęła większość mężczyzn na wyspie. W 1808, gdy przy życiu pozostał tylko jeden buntownik i 9 kobiet (oraz dzieci), na wyspę przybył amerykański statek wielorybniczy Topaz.

Pitcairn na zdjęciu satelitarnym

Od 1838 roku Pitcairn jest pod jurysdykcją brytyjską. W 1856 mieszkańców przesiedlono na wyspę Norfolk. Wkrótce jednak wielu z nich, rozczarowanych panującymi na świecie warunkami życia, powróciło do Pitcairn. Szczyt populacji na Pitcairn przypadał na rok 1937, kiedy to wyspę zamieszkiwało 235 osób. Od tego czasu liczba mieszkańców systematycznie spada, głównie z powodu migracji do Nowej Zelandii. Obecnie Pitcairn zamieszkuje 48 osób.

W 2004 roku siedmiu mężczyzn z Pitcairn, wliczając w to Steve'a Christiana, burmistrza wyspy, zostało oskarżonych o przestępstwa seksualne dotyczące wykorzystywania nieletnich.

edytuj Ustrój polityczny

Głową państwa jest królowa brytyjska Elżbieta II reprezentowana na wyspach przez Gubernatora. Gubernatorem Wysp Pitcairn jest brytyjski Wysoki Komisarz (ambasador brytyjski) w Nowej Zelandii, obecnie jest nim George Fergusson. Ponieważ Wysoki Komisarz nie rezyduje na wyspie, sprawami bieżącymi tradycyjnie zajmował się magistrate, przewodniczący Rady Wyspy. Po rewizji konstytucji te obowiązki zostały przeniesione w 1999 roku na burmistrza Pitcairn. Wybory na to stanowiska odbywają się co trzy lata. Od 30 października 2004 burmistrzem był Steve Christian; po aferze dotyczącej wykorzystywania seksualnego nieletnich został on odwołany z funkcji (odmówił dobrowolnego złożenia urzędu). Rada Wyspy wybrała na to miejsce jego siostrę, Brendę Christian. Pełniła obowiązki burmistrza od listopada do grudnia 2004, kiedy to odbyły się wybory. Dnia 15 grudnia 2004 roku na nowego burmistrza wybrano Jaya Warrena.

edytuj Gospodarka

Miejscowa ludność zajmuje się uprawą ziemniaków, pomarańczy, ananasów, bananów, kokosów oraz rybołówstwem. Sławny jest też miód pszczeli z Pitcairn. Duży dochód przynosi sprzedaż poszukiwanych na świecie znaczków pocztowych. Jedyny partner handlowy to Nowa Zelandia. Obecnie prowadzone są działania mające na celu wybudowanie na wyspie małego hotelu i lotniska. Ma to zwiększyć populację wyspy. W 2000 roku przyznano wyspie domenę .pn. Obecny burmistrz Mike Warren, za główny cel postawił sobie zwiększenie atrakcyjności turystycznej wyspy^{potrzebne źródło}.

edytuj Łączność

• Telefony – na wyspie są tylko telefony satelitarne; mieszkańcy wyspy komunikują się między sobą przez radia UKF
• Radio – nie ma rozgłośni radiowej; do komunikacji ludność używa radiotelefonów; zagraniczne stacje radiowe są odbierane na falach krótkich
• Telewizja – na wyspie nie działa żadna stacja telewizyjna; w większości domów są odtwarzacze video/DVD; do odbioru telewizji FTA używa się anten satelitarnych
• Internet – każdy dom posiada dostęp do Internetu, satelitarne łącze internetowe sfinansował rząd

edytuj Geografia

Powierzchnia wyżynna (do 347 m n.p.m.). Klimat podzwrotnikowy, wilgotny, zmodyfikowany przez wiatry południowo-wschodnie (pasaty), średnia temperatura od 18°C w sierpniu do 24°C w lutym, roczna suma opadów wynosi około 2000 mm.

Wyspy Pitcairn składają się z czterech wysp:

• Pitcairn (główna wyspa)
• Wyspa Henderson
• Wyspa Ducie
• Wyspa Oeno

Wyspa Pitcairn jest pochodzenia wulkanicznego, Henderson jest wyspą koralową, a Ducie i Oeno są atolami.

Jedyną zamieszkaną wyspą jest Wyspa Pitcairn o powierzchni 4,6 km² i gęstości zaludnienia 10 osób na km². Można się na nią dostać łodzią przez Bounty Bay. Pozostałe wyspy są w odległości ponad 100 km.

^* włącznie z rafą i laguną

Obszar łączny wynosi 62,45 km² w tym

• lądowy: 43,25 km²
  
• laguny: 19,2 km²
  

Najwyższy punkt: Pawala Valley Ridge 347 m

edytuj Bogactwa naturalne

Na Pitcairn rosną drzewa Miro (drzewo z rodziny malwowatych) wykorzystywane w rękodzielnictwie, ryby. W strefie przybrzeżnej występuje: mangan, żelazo, miedź, złoto, srebro i cynk.

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• Strona internetowa wyspy
• Obszerna relacja polskiego podróżnika z wyprawy na Pitcairn

edytuj Bibliografia

• Informacje pochodzą głównie ze strony: Oceania.stosunki.pl

Współrzędne: 25°04' S 130°06' W-25.0666667 -130.1 (Pitcairn)

Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Pitcairn

p • d • e

Brytyjskie terytoria zależne

Terytoria zamorskie: Akrotiri • Anguilla • Bermudy • Brytyjskie Terytorium Antarktyczne • Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego • Brytyjskie Wyspy Dziewicze • Dhekelia • Kajmany • Falklandy • Gibraltar • Montserrat • Pitcairn • Święta Helena (dependencje: Wyspa Wniebowstąpienia, Tristan da Cunha) • Georgia Południowa i Sandwich Południowy • Turks i Caicos

Dependencje Korony brytyjskiej: Guernsey (dependencja: Alderney) • Jersey • Wyspa Man