Podróż Wędrowca do Świtu.html



Podróż "Wędrowca do Świtu" (oryg. The Voyage of the Dawn Treader) – trzeci tom z cyklu Opowieści z Narnii autorstwa brytyjskiego pisarza C. S. Lewisa, opublikowany w 1952.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Trzeci tom cyklu Opowieści z Narnii. Łucja, Edmund oraz ich nieznośny kuzyn Eustachy za pomocą magicznego obrazu przenoszą się na pokład "Wędrowca do Świtu", gdzie ponownie spotykają młodego księcia Narnii - Kaspiana. Muszą pomóc mu w próbie odnalezienia dawno zaginionych przyjaciół ojca, baronów narnijskich (Revilian, Bern, Argoz, Mavramorn, Oktezjan, Restimar i Rup), których uzurpator Miraz wysłał na morze. W tym celu rozpoczynają pełną przygód podróż aż na "ostateczny wschód". Po drodze kolejno odwiedzają: Samotne Wyspy, na których Kaspian detronizuje gubernatora Gumpasa i znosi niewolnictwo; Smoczą Wyspę, na której w tajemniczych okolicznościach jeden z członków załogi zostaje przemieniony w smoka, a następnie odczarowany; Spaloną Wyspę; Wyspę Złotej lub też Smiertelnej Wody, na której mieści się jezioro o magicznych właściwościach; Wyspę Głosów, lub też Łachonogów, zamieszkaną przez tajemniczego czarodzieja Koriakina i jego niezwykłych, nieco zwariowanych poddanych; Ciemną Wyspę, na której spełniają się najgorsze sny, aż w końcu docierają do Wyspy Ramandu , początku Końca Świata. Dalej jest już coraz jaśniej i bliżej krainy Aslana.

edytuj Rozdziały

1. Obraz w sypialni
2. Na pokładzie „Wędrowca do Świtu”
3. Samotne Wyspy
4. Co zrobił Kaspian
5. Burza — i co z niej wynikło
6. Przygody Eustachego
7. Jak się ta przygoda skończyła
8. Dwakroć o włos od zguby
9. Wyspa Głosów
10. Księga Czarodzieja
11. Łachonogowie są szczęśliwi
12. Ciemna Wyspa
13. Trzej śpiący
14. Początek Końca Świata
15. Dziwy Ostatniego Morza
16. Na samym Końcu Świata